Uruchom Program Drdietman

Błonnik pokarmowy

Błonnik pokarmowy

Błonnik pokarmowy (inaczej zwany włóknem pokarmowym) zbudowany jest ze złożonych węglowodanów pochodzących ze ścian komórek roślinnych (celulozy, hemicelulozy i pektyny), a także związków nienależących do węglowodanów – lignin. Nie poddają się one działaniu enzymów trawiennych układu pokarmowego człowieka.W wyniku rozkładu zachodzącego w jelicie grubym, pod wpływem bakterii, z 1 g błonnika uzyskuje się 2 kcal.

Błonnik pełni wiele ważnych funkcji: pobudza perystaltykę jelit, co przeciwdziała zaparciom, a wypełniając żołądek i jelita hamuje odczucie głodu. Wytwarza też w jelitach odpowiednie środowisko dla rozwoju pożądanej flory bakteryjnej. Poza wymienionymi korzyściami błonnik wpływa równie pożytecznie na cały organizm. Zwiększa wydalanie związków sterolowych (np. cholesterolu), przez co obniża ich zawartość we krwi i przeciwdziała miażdżycy.

Najlepszymi źródłami błonnika pokarmowego są otręby pszenne, płatki kukurydziane, rośliny strączkowe (groch, fasola), soja, orzechy, warzywa i niektóre owoce (porzeczki, maliny).
Badania prowadzone w ostatnich latach wykazały, że oprócz błonnika istnieje wiele związków, które posiadają bardzo podobne właściwości. Są to m.in. niepodlegająca trawieniu przez enzymy trawienne skrobia, czyli tzw. skrobia amylazooporna (RS -Resistant Starch), a także fruktany (węglowodany, których podstawowym budulcem jest fruktoza). Również one nie są trawione przez enzymy i stanowią pożywienie dla bakterii jelitowych.

Spożywanie błonnika wpływa na zmniejszenie wchłaniania związków mineralnych i cholesterolu. Zwiększając ilość spożywanego błonnika należy pamiętać o zwiększonej podaży płynów, najlepiej wody.

Za dużo

Jeśli przez długi czas w pożywieniu było za dużo błonnika, może to spowodować zwiększenie trwałego wiązania niektórych składników mineralnych w świetle jelita (np. żelaza, wapnia, miedzi, cynku) oraz cholesterolu, przez co zmniejsza się ich wchłanianie i wykorzystanie. Objawy świadczące o nadmiernym spożyciu błonnika nasilają się wraz z niedostateczną ilością spożywanych płynów.

Za mało

Jeśli przez długi czas w pożywieniu było za mało błonnika, może to prowadzić do zaparć i hemoroidów, wystąpienia miażdżycy naczyń krwionośnych, kamicy wątrobowej, polipów i nowotworów jelita grubego, a u kobiet rozwoju raka sutka.

Chcesz wiedzieć ile błonnika pokarmowego dostarczasz swojemu organizmowi?

Artykuł opracowany na podstawie książki Zbigniewa Młynarskiego „Jedz Dobrze i Nie Tyj„.