Uruchom Program Drdietman
Join us as we celebrate love 21 - Miedź

Miedź

Miedź

Korzystne działanie miedzi (Cu) na organizmy żywe znane jest od dawna. Jeszcze w XIX wieku zaobserwowano, że dodatek soli miedzi do gleby podwyższa plony. Według podań ludowych miedziane bransolety chronią stawy przed różnymi chorobami. Obecnie wiadomo, że miedź jest potrzebna do przyswajania żelaza, stąd zapobiega niedokrwistości i podnosi witalność. Ma wpływ na funkcjonowanie układu nerwowego. Uczestniczy też w syntezie hemoglobiny, w budowie i odnowie białek podporowych kości i ścięgien (synteza kolagenu i elastyny). Ma znaczenie dla zachowania młodego wyglądu, bo chroni przed wolnymi rodnikami i bierze udział w syntezie melaniny – barwnika skóry i włosów.

cocoa powder 1883108 1920 1024x1024 - Miedź

Głównymi źródłami miedzi są produkty zwierzęce, przede wszystkim wątróbka. Dużą ilość miedzi zawierają też ryby i skorupiaki (ostrygi, małże), ziarna zbóż i rośliny strączkowe. Znajduje się także w produktach czekoladowych (kakao).

Niedobór miedzi, który nie daje jeszcze objawów klinicznych, można wykazać laboratoryjnie, poprzez wykrycie spadku stężenia ceruloplazminy (białka transportującego miedź) i wzrostu stężenia cholesterolu we krwi. Wiele składników diety może upośledzać wchłanianie miedzi w przewodzie pokarmowym. Należą do nich cynk, molibden i kadm. Nadmiar żelaza lub wapń, fityniany, związki siarki oraz kwas askorbinowy mogą powodować Zwiększone wydalanie miedzi z kałem. Wchłanianie miedzi ułatwiają fruktoza i białka zwierzęce.

Za dużo

Jeśli przez długi czas w pożywieniu było za dużo miedzi, może to powodować bóle brzucha, metaliczny smak w ustach, uczucie pieczenia w przełyku, nudności, zawroty głowy, przyspieszoną czynność serca, uszkodzenia nerek i wątroby. Takie same objawy może dać długotrwałe przyjmowanie suplementów tego pierwiastka w ilościach przekraczających podane normy. Powoduje to odkładanie miedzi w różnych narządach i ich degenerację.

Za mało

Jeśli przez długi czas w pożywieniu było za mało miedzi, może to powodować niedokrwistość, zmniejszony poziom białych krwinek (większa podatność na zakażenia), zwiększone stężenie cholesterolu, glukozy, i trójglicerydów we krwi.

Może to prowadzić do zwiększenia ryzyka chorób serca i naczyń krwionośnych, utraty pigmentacji skóry i włosów, spowolnienia wzrostu, osteoporozę, nadmierną łamliwość kości, a nawet rozwoju chorób nowotworowych.

Chcesz wiedzieć ile miedzi dostarczasz swojemu organizmowi?

Artykuł opracowany na podstawie książki Zbigniewa Młynarskiego „Jedz Dobrze i Nie Tyj„.